ลักษณะภูมิประเทศภาคกลาง

ลักษณะภูมิประเทศของภาคกลางเป็นที่ราบที่เกิดจากการทับถมของเศษดิน หิน กรวดและทรายที่ถูกพักพา ซึ่งบริเวณภาคกลางนี้ นักธรณีวิทยาสันนิษฐานว่าเคยเป็นแอ่งแผ่นดินขนาดใหญ่ เมื่อเกิดการทับถมกันเป็นเวลานานประกอบกับการเกิดการยกตัวของเปลือกโลก ทำให้ที่ราบเหล่านี้มีภูเขาโดดกระจายอยู่ทั่วไปเช่น ในเขตจังหวัดลพบุรี นครสวรรค์ และชัยนาท ซึ่งสันนิฐานว่า ภูเขาเหล่านี้เป็นเกาะที่อยู่ในทะเลมาก่อน เพราะในชั้นหินของภูเขาพบซากของสัตว์ทะเลอัดตัวแน่นอยู่โดยทั่วไป

                       

ที่ราบในภาคกลาง ภาคกลางมีลักษณะทางภูมิประเทศเป็นที่ราบกว้างใหญ่ โดยแบ่งออกได้ดังนี้

-          ­ที่ราบภาคกลางตอนบน ตั้งแต่จังหวัดนครสวรรค์ขึ้นไปทางตอนบนจนถึงภาคเหนือในเขตพื้นที่จงหวัดกำแพงเพชร พิจิตร พิษณุโลก สุโขทัยและเพชรบูรณ์ ภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำและที่ราบลูกฟูก(หมายถึง ที่ราบที่มีเนินเขาและเป็นแอ่งที่ราบสลับกัน) ซึ่งจะอยู่ทางตอนบนที่ต่อเนื่องมาจากภาคเหนือ

-          ที่ราบภาคกลางตอนล่าง ได้แก่บริเวณทางใต้ของจังหวัดนครสวรรค์ ลงไปจนถึงอ่าวไทย มีลักษณะเป็นที่ราบน้ำท่วมถึง เป็นที่ราบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบน้ำท่วมถึงซึ่งมีขนานใหญ่ที่สุดของประเทศ

-          ขอบที่ราบ ได้แก่ขอบที่ราบที่ติดกับภาคตะวันตก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ พื้นที่จังหวัดอุทัยธานี สุพรรณบุรี นครปฐม จะอยู่ทางตะวันตก จังหวัดลพบุรีและจังหวัดสระบุรีจะอยู่ทางตะวันออก เขตนี้มีลักษณะเหมือนกับที่ราบภาคกลางตอนบน คือ เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำสลับกับที่ราบลูกฟูก

แม่น้ำสายสำคัญของภาคกลาง

       1. แม่น้ำเจ้าพระยา เริ่มจากจังหวัดนครสวรรค์ไหลลงสู่ทะเลที่จังหวัดสมุทรปราการ และมีแม่น้ำสายเล็ก ๆ ที่เป็นสาขาคือ แม่น้ำมะขามเฒ่า(แม่น้ำลพบุรี) แม่น้ำน้อย(สุพรรณบุรี) และแม่น้ำนครชัยศรี(ท่าจีน)

       2. แม่น้ำป่าสัก เริ่มจากจังหวัดเลย ไหลมาบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

       3. แม่น้ำสะแกกรัง เริ่มต้นจากนครสวรรค์และกำแพงเพชร ไหลมาบรวมกับแม่น้ำเจ้าพระยาที่จังหวัดอุทัยธานี